کـــاش یادت یادی از یادم نداشت
یا که یادت غفلت از یادم بداشت
یاد آن لحظـــه که یادم یاد توست
کـاش قلبت یادی از یادم نداشت
رضا
اقتباس از شعر کاش سروده ماندگار
سروده شده در:
پنج شنبه 14/5/89
ساعت 23
طبقه بندی: دو یار،
کاش قلبت اینچنین وسعت نداشت
یـا که ایام از دلــم غفلــت نداشــت
روی هـر لحظــه نشستــه نــام تــو
کاش قلبـم یــادی از یـادت نداشـت
ماندگار
سروده شده در:
پنج شنبه 14/5/89
ساعت 12
طبقه بندی: دو یار،
قصه گوی بچــه ها امشب بـرام قصه بگو
قصه از تنهائـــــی و دل های پر غصه بگو
بگو از اون قدیمــــا ، قصه و افســــانه ها
از چــراغ جادوئـــــی و دیو خواب رفته بگو
بگــو از اون عاشقــا ، بیــژن و منیـــژه ها
آخر لیلی و مجــنون رو تــو آهستـــــه بگو
بیار اون قالیچه رو ،باهاش بریم تو آسمون
قصــه سیــاوش و تـو آسمــــون بــرام بگو
بــریم اون بالای بالا، تـــوی اون ستـاره ها
دختــر ماه پیشونی رو تـــو کنــار مــاه بگو
باز بایــد بریــم بالا ، بــــریم تا اون دور دورا
برسیـم به دریاها اونجا از پری پر بسته بگو
میرسیم به شــهر خوب بچـه ها و خنده ها
بدور از این غصه ها ، تـــــــــو بازم قصه بگو
رضا
طبقه بندی: دو یار،
آه گذشته
بر قابی شکسته
با تصاویری درهم؛ سیاه، سفید
زمان؛ گم شده در پس ِ رنگهای رفته
عشق چون اسبی بادپا ترسید، رمید
نیا؛ گردی نشسته
بر گذشته
ماندگار
طبقه بندی: دو یار،
جـــــــاده ای بـــــی انتها
در میــــــــــان سبزه هــا
دیدگانـــی چشم بـــــراه
دوخته بر بـــــی انتهــــا
مـــی رسد صــــدای پـا
اشک شوق بر گو نه ها
مــی رود ســــوی صــدا
سوی آن بــــــی انتهـــا
مــی رسد به آن صـــدا
دست سرد و خنـده هـا
می شود دور آن صـــدا
مثــــل آن گذشته هـــا
باز نشینــــد چشم براه
مثـــل روشن دیده هـــا
جاده ای بـــــی انتهـــا
در میـان سبـزه هـــــــا
رضا
طبقه بندی: دو یار،
گفتمـــش ای دل بـــــــــر آ
مـــانـــده ای تنهـــا چــــــرا
همـدمت نیستش کجاست
نغمــــه ای با مـن ســــــرا
دل زخــود آهـــــی کشیــد
نالــه کـــرد گفتش مـــــــرا
همـــدمم رفــت و بگـــفـت
مـن نمــی خواهـم تـــــــرا
رضا
طبقه بندی: دو یار،
در آن صبح دل انگیز نگاهی بی ریا کردی و رفتی
تو با برق نگاهت سلامی آشنا کردی و رفتــــــی
دگر باره در آن روز و دگر روزها ازآن راه گذشتــی
مرا با تیر مژگانت چرا غرق گناه کردی و رفتــــی
رضا
طبقه بندی: دو یار،
نـــم نــم بــاران به روی شیشــه هـا
میبـــرد مــــا را به آن اندیشـــــه هـا
قطــــره بر شیشه نباشد پایــــــــدار
قطره عمر است و زمانه شیشـه ها
زندگــــــی ماننـــد جویبـاریست روان
ریـزش برفـــی ست بروی بیشه هـا
تا که چشمی هم زنیم او رفته است
مانده ایم تنها در آن اندیشـــــــه هـا
گــــر شدیم بیگانــــه با عشق و وفا
میرویم ما هم به آن افســــانه هـــا
همچو مجنـون میتوان دیوانـه شـــــد
رفته اما مانـده است عشقش بجــــا
تا که هستیم عاشقی چون او شویم
بیستون را عشق کند نه تیشــــه ها
رضا
طبقه بندی: دو یار،
من امشب چون همه شب مست مستم
بـه آن پـیــمـــــان كـه بـا یــاد تـو بـسـتـــم
وآن جـامـــی كـه سـاقــی داد بـه دستــم
سرازبالیـن مهـرت برنـــدارم تا كه هستـم
رضا
طبقه بندی: دو یار،
تـجـــربــــت کــردم بــه عـالــم درد را
چون بـدیــدم مـن نـگـاهــی ســـرد را
در پــی عـلــت چـرا هستـی حـزیــن
کـس نـتــابــــد اخـتـــر شـبــگــــرد را
ایــن جمـاعـت یـافـتــم کـودک مــزاج
بـانــگ یـــاری کـه نـخــواهــد مــرد را
این صغیران در سرشت و علم و حلم
مــدعـــی انــــد مـــرد عالـــم گـرد را
افکـن ایـن جــام مـعـیـــن را در دمـی
کــو بـســوزانــد بـه حیـلـــت فــرد را
ماندگار
معین = یار ، دستگیر و یاور
اختر شبگرد = ماه
طبقه بندی: دو یار،
کاش میشد با دو بال کـاغــذی
تا زمان كودكــی ها پر كشــم
بـر فــراز ابــرهـای خـاطـره
با پر اندیشه هر جا سر كشم
*********
کــــــاش می شـد بـاز کودک می شــدم
سرخوش از توپ و عروسک می شدم
دور ازآن چیپس و پفی لا و پـفــــــــك
مســت قـــــارا و لــــواشـك می شدم
*********
می دویــــــــدم نـرم ، مثـل آهـــــوان
زیــر بـاران ، کـودکـانـه ، شـادمــان
گاه بتمن ، گاه رستم روی رخــش
چوبمان شمشیــر و تیرك اسبمان
**********
خوابهــای پـشــت بـام و ماهیـان سـرخ حـوض
شعر های مدرسه ، آن چکمه ها یـادش بخیـر
بازیهــــای پر صدا ، قصــــه مــادر بـــزرگ
آن سماور کرسی و پپسـی کولا یــادش بخیــر
*********
مشـق های خط خطــی، دیکتـه هـای پــر غلـط
آن کلاس و مـبـصـر و تـخـتـه سیاه یادش بخیــر
تـیـله هــای پـرچـمـی و بــازی الـــک دولـــک
لی لی و گل کوچک و هفت سنگها یادش بخـیـر
دیگـر اما نیسـت آن حـال و هـوا، صلح و صفـا
ریز علــی خواجـوی دهـقـــان مـا یـادش بـخیــر
*********
رضا
طبقه بندی: دو یار،
بنازم همتت ساقی که ما را کرده ای می نوش
زناز شست تو ، پا تا به سر افتا ده ایم مدهوش
نـــدیـدم در خــیال خــود رخی چون صـورت یـــار
نمــا رخ را به این مجنون ، بکـن ما را قدح نـوش
رضا
طبقه بندی: دو یار،
شرابی زان نرگس مخمور بده ساقـــــی
که از عمرم همین شب مانده است باقی
همیـــــــن شـــب را ز دنیـا من طلب دارم
نمـانــد امشـبــم بــی ســاغر و سـاقــــی
رضا
ادامه مطلب
طبقه بندی: دو یار،
مــیــکــــده بــرتــــر زمــعبــد دیـــده ام
چــون مــی نابــش همــی نوشیــده ام
نابـی مــی شـرح حــال سـاقــی اسـت
چون به قدر صافی اش می کرده مست
هــی بــگــفــتــــه راهـبـــی از پـاکـیـش
مـــن نــدیــــدم مــردم پــاک از پـــی اش
ماندگار
طبقه بندی: دو یار،
در نـــگـــــار حــرفـــهـــــای خــفـتـــه ام
سطـرهــا بــا آب مــژگــان شـستـــه ام
واژگــان را یـــک بـــه یــک طی کــرده ام
زان مـعــانــی هـیــچ یــک نـگـرفـتــــه ام
واژه کـز قامــت همی خـم گشتـه اسـت
چـون وقـع را مــن بـدیـنـجـــا گـفـتــــه ام
مــن بــگــــویـــــم نـــم نـمـــک احـــوال را
تـا بــدانــــی کــــه چــرا تــن خـستــه ام
مـهــر مـــادر را تـــــو دانـــــی آشـنــــــا؟
دل بـــروی مــهــــــر مـادر بــســتــــه ام
تــو بـدیــدی مــادری فـرزنــد بـکـشــت؟
چون بدیـدم مــن بـدینســان گـشتـه ام
او دریــدســت گــوش طفلــش را همـی
تـا شـنــیــدم مــن قـلــم بشکسـتــه ام
گـوش کــودک چـوب حراج خورده اســت
من هم اینک دینو دنیا را بهم پیوسته ام
مــن نـخـــواهــم بــود بــر دنـیــــا زنــــی
چـون بــه راه خـردگـــان مــن کشتـه ام
ماندگار
طبقه بندی: دو یار،
چه خوش روزی که بودیم دسـت در دسـت
نفـهـمـیـــدم کــه مــن گـردیــــده ام مست
زمـســتـــــی داده بـــــودم هــوش از کـــف
نــدانــســتــــه شــــدم رقــصـنــده بـــا دف
هـمـــان دف کـز رقـیـبـــت داشــت آهـنـگ
نـدانـسـتـــم کـه دنـیـایـــت بـشـــد تـنــــگ
هـمـــه انــدیــشـــــه ام آنــجـــا تــــو بـودی
بـــدان هــنــگــام کــــه قـلــبـــم را ربــودی
تــــمـــام هــســتـــی ام گـردیـــده بــــودی
خـیــالـــم کـه تـــو هــم خـنــدیــده بـــودی
رقــیـبــــت چـــون بـکـــرد آهـنــگ رفـتــــن
بــخـنـدیـــد و بـگـفــت تــا چـنــــد خـفـتــن
نـچـیــدم مــن زحـرفــش هـیـــچ مـنـظــــور
بـه خـود گفتــم کـه او گردیـده اسـت کـــور
نشـسـتــم تـا کـه چـشـمــانـــت ببــینــــم
زلـبـخـنــــدت گــل عـشــقــــی بـچـیــنــــم
دچــــار اشــتــبــــــاه گـــردیــــــده بــــــودم
تـمـــام هـســتــــی ام گــم کــــرده بــــودم
بـگـشــتـــم چـــون بـدنـبـالـــت شــب و روز
نــدیـــدم مــــن دگـــر عــیـــــدی و نــــــوروز
بـــدیـــــدارم بـــیــــــا تـــــو بـــــار دیـــگــــــر
کــه تـــا آغـــاز کـنــیــــم ایــنـبـــار بــهــتــــر
ماندگار
طبقه بندی: دو یار،
ایـنـجــا رخــی نــازیـبـــا، ایـنـجــا دلـی از دریــا
مـردم ولـی خــواهنــد، رخـهــای بــی هـمـتــا
قصـر و ورق بــسـیـــار، ســنـگــی و زرگــونــه
ایـنــجــا ولــی گــویــی، دلــهـــا همــه دونـــه
گـویـنــد خــدا زیبــاسـت، گـلهـا همــه زیبـاینــد
مــهــــر و مــحـبـــت هــم، اوصــاف الهـیـنـــد
گـویـنــد خـدا گویــا، بخشنـده بـی هـمتــاسـت
عـدل اهـوراییـش، نقــل همـه محـفـلهــاسـت
بـخشیـده بــه هـر بنــده، نــزدیک بـه ادراکـش
یــک تـن همـه زیبایــی، یـک تـن همه افعالش
چـون داده بــه ایـن یــک، چشمــان اهـورایـــی
دیــگر نشـــود سخــره، در محفـل و مـهمـانـی
دیــگـــر چـــــو نـــداده، رخـســاره گـلـســــا را
او را هـمــی بــخـشیــده، انــدازه فـهمــش را
احساس همه چشم است، این مردمک غلطان
گـــویـــی کــه فـتـادســـت، دلــهـــا ز قــلیـــان
فـــرمــوده پـیــامبــر، در دیــن مــســلمــانـــی
شــوهــر دهـیــد دختـــر، بـر مـردم زیــبـــایــی
انگشـــت شمـــار دانـــد، انـدیشـــه و دانایـــی
بـــرتــر ز همــه چـهـرســت، در روز مبــادایـی
خواهم بـه تـو گویم من، پندی که تو خود دانـی
گـــر حرفــی زدی از دل، بــا دوستــو دلــداری
چــون دیـدی کـه نـدارد، رخـســاره ی زیبـایــی
مشکـن دلی که زیباست، هـنگامـه ی دیداری
ماندگار
طبقه بندی: دو یار،