تبلیغات
سمر
سمر
من به سیبی خشنودم ...

 

در نـــگـــــار حــرفـــهـــــای خــفـتـــه ام

سطـرهــا بــا آب مــژگــان شـستـــه ام

 

واژگــان را یـــک بـــه یــک طی کــرده ام

زان مـعــانــی هـیــچ یــک نـگـرفـتــــه ام

 

واژه کـز قامــت همی خـم گشتـه اسـت

چـون وقـع را مــن بـدیـنـجـــا گـفـتــــه ام

 

مــن بــگــــویـــــم نـــم نـمـــک احـــوال را

تـا بــدانــــی کــــه چــرا تــن خـستــه ام

 

مـهــر مـــادر را تـــــو دانـــــی آشـنــــــا؟

دل بـــروی مــهــــــر مـادر بــســتــــه ام

 

تــو بـدیــدی مــادری فـرزنــد بـکـشــت؟

چون بدیـدم مــن بـدینســان گـشتـه ام

 

او دریــدســت گــوش طفلــش را همـی

تـا شـنــیــدم مــن قـلــم بشکسـتــه ام

 

گـوش کــودک چـوب حراج خورده اســت

من هم اینک دینو دنیا را بهم پیوسته ام

 

مــن نـخـــواهــم بــود بــر دنـیــــا زنــــی

چـون بــه راه خـردگـــان مــن کشتـه ام

 

                                                         ماندگار




طبقه بندی: دو یار،
ارسال در تاریخ چهارشنبه 23 تیر 1389 توسط سمیرا (ماندگار)
قالب وبلاگ

جاوا اسكریپت

جاوا اسكریپت